چه ميخواهي برايت بنويسم ؟!! چه ميخواهي به تو بگويم ؟!! 

تو پيمانه وجودم را لبريز کرده اي ، مدت هاست که نفس و خون و زندگي من هستي ،

ديگر چه چيز ميتوانم بگويم که تو نداني؟!! 

آيا تو در آغاز و انجام همه انديشه هايم قرار نداري؟

گاه گاه به نظرم مي آيد که تو خود من شده اي و وقتي با تو حرف ميزنم ،

مانند اين است که با روح خويش سخن ميگويم پس، آنچه در صفحه خاطر من است را بخوان 

و ببين که چگونه ترا دوست مي دارم . عزيز من ... نيايش خداوند، آرامش بخش روح است .

بيا تا خداي را نيايش کنيم تا هيچگاه مارا از هم جدا نکند! نه در زندگي و نه پس از مرگ ،

نه در اين سامان و روي زمين و نه در آن جايگاه پهناور و روشن که بزودي آنرا خواهيم ديد

 اگر بداني که من چقدر تورا دوست دارم !!!!

تو وجود مرا در بر گرفته اي !! بدون تو و غير از تو هيچ نمي فهمم ،

از خدا درخواست دارم که زندگي تو زندگي من ، مرگ تو مرگ من ، و ابديت تو ابديت من باشد.

عشق تو پناه گاه من است ، تو سعادتي هستي که خداوند به منت ارزاني داشته

و پيماني هستي که خداوند با من بسته است. مرا دوست بدار، بيا تا هر دو اميدوار و با ايمان باشيم .

عزیزم ، وقتي من غمي دارم نخستين انديشه ام آن است که با تو درميان بگذارم و از تو دلداري بجويم

 من تورا مانند تکيه گاه و پشتيباني ميدانم که هنگام رنج و غم از تو ياري مي طلبم،

چون تو براي من دوستي هستي که هيچکس نميتواند جايش را بگيرد.

تو براي انديشه هاي من زيبا و براي روح من آسماني و براي قلب من خوبي .

نوازش هاي تو مرا به اين جهان علاقه مند ميسازد و نگاه هايت راز آسمان و اسرار خداوندي را به من ميفهماند .

هنگامي که تو مرا نگاه ميکنم ميخواهم روحم را با انديشه هاي شيريني که در چشمانت ديده ميشوند پر کنم....

آري تورا ميپرستم و نميتوانم آني از فکرت غافل شوم زيرا بيش ازحد به تو علاقه مندم....!!!