تبليغاتX
شب آفتابی--بزرگترین وبلاگ گروهی

بزرگترین وبلاگ گروهی

سوالم و جواب نداد میگه حرفام گنگه براش
                                نذاشت که من راهی بشم به زیر
بارون چشاش
                                                                        سوالم و جواب نداد گفتش که دوست ندارم

نمی تونم توی دلت گلای عشق و بکارم
                                  حال منو نفهمیدش وقتی که رفتش بی صدا
                                                                            ندید كه
غم عشقشو من كشیدم تا به كجا

نفهمیدش که بعد از اون سایه ای حتی ندارم
                                 نمی دونم دونست یا نه تو این شبا
بی ستارم
                                                                          نفهمیدم چشاش چطور یک دفعه منو جادو کرد

تا لب دره سقوط چه طوری منو راهی کرد
                                   جاده ها رو طی می کنم تا دورشم از
یاد چشاش
                                                                             
اشک منو درمیاره طرز قشنگ خنده هاش

دستای مهربو نیشو نداد به دست سرد من
                                   قبول نکرد که عاشقه این دل بیچاره من
                                                                              بعد جواب سرد اون دل مثل
بچه ها شده

سهم منم از عشق اون گریه بی صدا شده
                                 
قلم تو دستم دوباره گریه رو از سر می گیره 
                                                                از این همه مکر و
دروغ جون می ده آروم می میره

همه می گن ساده نباش رفته که رفته بی خیال
                                               به خدا اسم او نو دلم نوشت تو آرزوهای محال

+ تاريخ دوشنبه 17 تیر1387ساعت 15:46 نويسنده مرضیه |

من می روم

 تا آرامش تو آبی شود

و لحظه های خیال من

 باور کنند

تنهایی بی روح و سرد را

 

+ تاريخ دوشنبه 17 تیر1387ساعت 3:51 نويسنده مریم


 
عشق اونيه که با ياد اون ميخوابي با ياد اون غذا ميخوري و با ياد اون زندگي مي كني
عشق اونيه که شبها قبل از خواب با روياي اون چشماتو روي هم ميذاري
عشق اونيه که شبها موقع خواب دوست داري سر اون کنار سرت باشه
عشق اونيه که شبها دستاتو زير بالش يا زير بغلت مي ذاري تا کمبود دستاشوکمتر حس کني
عشق اونيه که دوست داري بوي عطر بدنش بشه تک تک نفسهات
عشق اونيه که دلت هميشه بهونه ي اونو ميگيره هر چند ميدوني که ديدنش غيرممكنه
عشق اونيه که هر جا ميري دوست داري اونم همراهت باشه 
عشق اونيه که دوست داري اولين کسي که از پيروزيهات با خبر ميشه اون باشه
عشق اونيه که هر يادگاري يا دست نوشته اي از اون برات از دنيا با ارزش ترميشه 
عشق اونيه که موقع درد اگه اونو ببيني دردت فراموشت ميشه
عشق اونيه که به خاطر شنيدن صداش حاضري خيلي از ارزش هارو زير پا بذاري
عشق اونيه که تو موقع شادي دوست داري اونم کنارت بود و سهمي از اين خوشي رو داشت
عشق اونيه که حاضري به خاطر اون به تموم دنيا دروغ بگي
عشق اونيه که به اون اجازه ميدي تا وارد حريم خصوصي زندگيت بشه
عشق اونيه که اون تموم فکر و ذکرت ميشه
عشق اونيه که اسمون سياه دلت با قدم اون رنگين کمان ميشه
عشق اونيه که براي ديدنش لحظه شماري ميکني 
و عشق اونيه که هيچ وقت نميتوني فراموشش کني حتي اگه اون ترو فراموش بکنه...!

+ تاريخ چهارشنبه 12 تیر1387ساعت 1:59 نويسنده بهار |

 

 

ديگه با يه شب چراغ كاغذي

 

شمع اين ترانه روشن نميشه                                                                     

 

مي دونم ميون اين آدمكا                               

 

                                    هيچ كسي هم قسم من نميشه                               

 

                                                            حالا كه وقت دوباره گفتنه

 

حالا كه حال ستاره ها بده

 

كسي هم گريه ي بارون نميشه                                                                      

 

                            هيچ كسي يه حرف بهتر نزده

 

                                     توي قصه مون يه خط فاصله است                           

 

                                                        كه تو ، اون وري و من اين ور خط

 

بيا اين فاصله ها رو كم كنيم

 

وقتشه !!! دوباره نقطه سر خط

 

 

+ تاريخ سه شنبه 11 تیر1387ساعت 8:38 نويسنده ٍٍٍٍٍS.R |

 

بازم امشب ، مثل هر شب

 

تو دلت برام دعا کن

 

نم نمک سکوتو بشکن

 

زیر لب خدا خدا کن

 

بازم امشب ، مثل هر شب

 

غرق سکوتو بشکن

 

تازه کن ترانه ها رو

 

واسه عاشقا دعا کن

 

واسه عاشقا دعا کن که غریب روزگارن

 

هفت تا آسمونه اما ، یه ستاره هم ندارن

 

واسه عاشقا دعا کن که تو کار دل نمونن

 

تو فقط خدا خدا کن

 

که خدا خودش می دونه

 

بازم امشب ، مثل هر شب

 

تو برای من دعا کن

 

 

+ تاريخ یکشنبه 9 تیر1387ساعت 8:29 نويسنده ٍٍٍٍٍS.R |

 

سفری باید کرد

تا به عمق دل یک پیچک تنها

که چرا این چنین سخت به خود می پیچد ؟!!

شاید از راز درونش بشود کشفی کرد

شاید او هم به کسی دل بسته است .

+ تاريخ یکشنبه 9 تیر1387ساعت 1:26 نويسنده مریم |

کسی نیست
بیا زندگی را بدزدیم،آن وقت
میان دو دیدار قسمت کنیم
بیا باهم از حالت سنگ چیزی بفهمیم
بیا زودتر چیزها را ببینیم

بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام
بیا ذوب کن در کف دست من
جرم نورانی عشق را

+ تاريخ پنجشنبه 6 تیر1387ساعت 21:2 نويسنده مهدی (مدیر) |

این روزا درد عاشقا رفتن ودل شکستنه

درد تموم عاشقا پای کسی نشستنه

این روزا مشق بچه ها یه صفحه آشفتگیه

گردای روی آینه هافقط غم زندگیه

این روزا درد عاشقا فقط غم ندیدنه

مشکل بی ستاره ها یه کم ستاره چیدنه

این روزا کار گلدونااز شبنمی تر شدنه

آرزوی شقایقا یه شب کبوتر شدنه

این روزا آسمونمون پر از شکسته بالیه

جای نگاه عاشقت باز توی خونه خالیه

+ تاريخ یکشنبه 2 تیر1387ساعت 19:1 نويسنده بهار |

 

به چه می خندی تو ؟

به مفهوم غم انگیز جدایی ؟

به چه چیزی ؟

به شکست دل من یا به پیروزی خویش ؟

به چه می خندی تو ؟

به نگاهم که چه مستانه تو را باور کرد ؟

یا به افسونگری چشمانت که مرا سوخت و خاکستر کرد ؟

به چه می خندی تو ؟

به دل ساده ی من می خندی ؟

که دگر تا به ابد نیز به فکر خود نیست ؟

خنده دار است بخند .

 

+ تاريخ شنبه 1 تیر1387ساعت 14:41 نويسنده مریم |

ما که به هم نمی رسیم مثل تموم عاشقا

                                                                دو خط ریل خسته ایم تو حجم این دقایقا

روز و شبامون مثل هم پر از سکوت و التهاب

                                                               دور از تموم آدما حال دو تاییمون خراب

تشنه ی دیدار همیم اما سعادت نداریم

                                                              درد منو تو دوری به دوری عادت نداریم 

دنیا حسادت میکنه به عشق پاک منو تو

                                                             یه عمر خراب هم شدیم اما شکایت نداریم

+ تاريخ شنبه 1 تیر1387ساعت 14:19 نويسنده بهار |

عاشقانه تر از این باش ! رفیق هق هق !

 

شاعرانه تر از این باش ! همیشه عاشق !

 

منو از کهنگی این شب ممتد کم کن !

 

واسه زخم بی کسیم نگاه تو مرهم کن !

 

 

پا به پای نفسم باش ! رفیق پرسه !

 

کوچه حتی از خیال رفتنت می ترسه !

 

دل خونه از غم نبودنت می گیره

 

بی تو اطلسی تو گل خونه ی یخ می میره !

 

 

هم دم خلوت من باش ! رفیق رویا !

 

بذار این هوای عاشقی بمونه با ما !

 

کاری کن ستاره از حضور تو روشن شه

 

بودنت بهانه ی ترانه های من شه !

+ تاريخ جمعه 31 خرداد1387ساعت 20:6 نويسنده سحر |

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

 

 

                                              نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

 

 

به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم

 

 

                                             دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو

 

 

و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را

 

 

                                         اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

 

 

تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم

 

 

                                               به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

 

 

شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله

 

 

                                           و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

 

+ تاريخ پنجشنبه 30 خرداد1387ساعت 23:2 نويسنده محبوبه |

کاش برساحل رودی خاموش

عطر مرموز گیاهی بودم

چوبرآنجا گذرت می افتاد

به سرا پای تو لب می سودم

کاش چون نای شبان می خواندم

به نوای دل دیوانه ی تو

خفته بر هودج مواج نسیم

می گذشتم ز در خانه ی تو

کاش چون پرتو خورشید بهار

سحر از پنجره می تابیدم

از پس پرده ی لرزان حریر

رنگ چشمان تو را می دیدم

کاش در بزم فروزنده ی تو

خنده ی جام شرابی بودم

کاش در نیمه شبی درد آلود

سستی و مستی خوابی بودم

کاش چون آینه روشن می شد

دلم از نقش تو و خنده ی تو

صبحگاهان به تنم می لغزید

گرمی دست نوازنده ی تو

کاش چون برگ خزان رقص مرا

نیمه شب ماه تماشا می کرد

در دل باغچه ی خانه ی تو

شور من ... ولوله بر پا می کرد

کاش چون یاد دل انگیز زنی

می خزیدم به دلت پر تشویش

ناگهان چشم تو را می دیدم

خیره بر جلوه ی زیبایی خویش

کاش از شاخه ی سر سبز حیات

گل اندوه مرا می چیدی

کاش در شعر من ای مایه ی عمر

شعله ی راز مرا می دیدی

 

+ تاريخ سه شنبه 28 خرداد1387ساعت 16:49 نويسنده مریم |

 

آي خدا ، دلگيرم ازت

 

آي زندگي سيرم ازت

 

آي زندگي مي ميرم و عمرمو مي گيرم ازت

 

اين غصّه هاي لعنتي

 

از خنده دورم مي كنن

 

اين نفساي بي هدف

 

زنده به گورم مي كنن

 

چه لحظه هاي خوبيه

 

ثانيه هاي آخره

 

فرشته ي مردن من

 

منو از اينجا مي بره

 

چه اعترافه تلخيه

 

انگار رسيدم ته خط

 

وقت خلاصي از همه است

 

آي دنيا بي زارم ازت

 

آي خدا ، دلگيرم ازت

 

آي زندگي سيرم ازت

 

آي زندگي مي ميرم و عمرمو مي گيرم ازت

 

+ تاريخ سه شنبه 28 خرداد1387ساعت 8:9 نويسنده ٍٍٍٍٍS.R |

سلام عزیز مهربون اجازه هست بشم فدات؟ اجازه هست تو شعر من اثر بذاره خنده هات؟

شب که میاد یواش یواش با چشمک ستاره هاش اجازه هست از آسمون ستاره کش برم برات؟

اجازه هست بیای پیشم یه کم بگم دوست دارم؟تو هم بگی دوسم داری بارون بشم دل ببارم؟

اجازه هست خیال کنم تا اخرش مال منی ؟خیال کنم دل منوبا رفتنت نمیشکنی؟

+ تاريخ پنجشنبه 23 خرداد1387ساعت 19:7 نويسنده بهار |

تو همون  لحظه  اول

چه غریبونه نشستی

پیش چشمون زلالم

چه غریب و عاشقونه

دستتو دادی به دستم

آره ن دل به تو بستم

با همون نگه مستم

داد زدم مال تو هستم

ولی تو چه بی تفاوت

از دلم ساده گشتی

دیدی که من عشق هستم

دلمو زدی شکستی

حالا تو منو نمی خوای

حتی چشمای خمارو

دستای با انتظارو

قلب بی رنگ و ریارو

برو ی دوست قدیمی

دیگه از من دور دور باش

نمی خوم دیگه چشاتو

حتی لبخند لباتو

تو برو  از من جدا شو

من دیگه حرفی ندارم

واسه خاره هامم

دیگه آهنگی ندارم

من تورو می خواستم اما

تو نمی خواستی بمونی

برو ای دوست قدیمی

ای زلال و سمونی

من الان شهره شهرم

من لان خسته دردم

من الان مرب و مستم

من الان باده پرستم

برو ای غریب عاشق

برو ای مست شقایق

توی تقویم نگاهم

برو،پیوند دقایق

 

+ تاريخ چهارشنبه 22 خرداد1387ساعت 10:20 نويسنده ونوس |

 

گريه كن

 

گريه قشنگه

 

گريه سهم دل تنگه

 

گريه كن

 

گريه غروره

 

مرحم اين راه دوره

 

سر بده آواز هق هق

 

خالي كن دلي كه تنگه

 

گريه كن

 

گريه قشنگه

 

گريه سهم دل تنگه

 

بذار پروانه ي احساس

 

دلتو بغل بگيره

 

بغض كهنه رو رها كن

 

تا دلت نفس بگيره

 

نكنه تنها بموني

 

دل به غصّه ها بدوزي